Τρίτη, 25 Ιανουαρίου 2011

I recognize in thieves, traitors and murderers, in the ruthless and the cunning, a deep beauty-a sunken beauty

Φεφέ, η μέρα άξιζε για τις Δούλες του Genet. Σ'ευχαριστώ γι'αυτό. Και τώρα αναμετριέμαι με το Φόρειν Όφις, τον Μεταξά, γιατί είπε το ένδοξο όχι και τι συνέβη μετά. Στους τέσσερις υπό του μηδενός η θερμοκρασία, ψιλόβροχο, δεν βλέπω την ώρα να τρέξω στους χορούς μου. Είναι στιγμές που σκέφτομαι πως θα ήθελα να σου πω, σαν μία δεύτερη κουρασμένη, ακροβατούσα δούλα 'but Solange, you're immortal'. Και να παραμυθιαστώ.

4 σχόλια:

  1. Μα η ζωή δεν τελειώνει. Βουλιάζεις και ανεβαίνεις ξανά στην επιφάνεια. Ψάχνω να βρω το quote του Genet περί ακροβασίας, μα έχασα το τετράδιο όπου το φύλαξα. Εγώ σε ευχαριστώ :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Γεια κι από μενα!

    Πολύ μου αρέσουν όλα αυτά που ανασύρεις στην επιφάνεια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Δεν θυμαμαι αν σου εχω ξαναφησει σχολιο.
    Ειμαι απο τους σιωπηλους σου αναγνωστες.
    Τελευταια σε βλεπω σε μπλογκ που αγαπω.
    Και μου ρθε η επιθυμια να σου πω πως ειμαι εδω.
    Σε επισκεφτομαι συχνα.Σε διαβαζω.Ψεματα.Θα θελα να σε διαβαζα.Αλλα διαβαζω μοναχα εκεινα τα ιχνη που αφησαν οι σκεψεις σου και μας αφηνεις να κρυφοκοιταζουμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. φεφέ μου, έτσι είναι. ελπίζω.

    hey, caveman! ευχαριστώ που με διαβάζεις! γίνομαι και δική σου follower! τι τέλειο να έχεις μπλογκ, γνωρίζεις πόσο ενδιαφέρον κόσμο!

    κατ, τι να λέω. σ'ευχαριστώ... τα λες πάντα πολύ ωραία. σε παρακολουθώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή