Πέμπτη, 15 Μαρτίου 2012

Κάτι τελευταίο

Εκπνέω τον χειμώνα και ξεκαρφιτσώνω από τα πνευμόνια τους κρυστάλλους του. Η αλλαγή των εποχών εμφανίζει μια δράση αναλλοίωτη από την αρχή που ονομάζουμε αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Κάθομαι οκλαδόν, η ωμοπλάτη μου γέρνει, ακουμπά σκληρά στο σοβατισμένο τοίχο του δωματίου. Το παράθυρο στ'αριστερά φέρνει παιχνίδια: οι σκιές της λεωφόρου κι η μυρωδιά για την οποία όλοι μιλούν. Της Άνοιξης.

2 σχόλια:

  1. το παραθυρο στ' αριστερα θα πρεπε να φερει κατι αλλο..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. θα το φέρει, πού θα πάει. δύο τελείες που αν κι ανορθόδοξες, είναι χαρακτηριστικές.

    ΑπάντησηΔιαγραφή