What a dream you spin, milady

Έχω μια σκατοαλλεργία σε κάτι που δεν γνωρίζω και βήχω, δακρύζω, βρίζω. Ήθελα απόψε να πάω σινεμά να ξεχαστώ αλλά θα διαβάσω και μετά θα κοιμηθώ. Τελείωσα το Παλιοκόριτσο. Αύριο γυρνάει το κορίτσι μου.

The misanthrope

Third, because I love

Σκέφτομαι πως μ'αρέσει να φεύγω για δύο λόγους. Πρώτον, γιατί ως σώμα έχω την τάση να αδρανώ. Δεύτερον, γιατί δεν με ξέρω.

I recognize in thieves, traitors and murderers, in the ruthless and the cunning, a deep beauty-a sunken beauty

Φεφέ, η μέρα άξιζε για τις Δούλες του Genet. Σ'ευχαριστώ γι'αυτό. Και τώρα αναμετριέμαι με το Φόρειν Όφις, τον Μεταξά, γιατί είπε το ένδοξο όχι και τι συνέβη μετά. Στους τέσσερις υπό του μηδενός η θερμοκρασία, ψιλόβροχο, δεν βλέπω την ώρα να τρέξω στους χορούς μου. Είναι στιγμές που σκέφτομαι πως θα ήθελα να σου πω, σαν μία δεύτερη κουρασμένη, ακροβατούσα δούλα 'but Solange, you're immortal'. Και να παραμυθιαστώ.

Travesuras de la niña mala

La vie est un sourire errant. Αγαπημένε μου.

Τι να πάω στο Malt n Jazz χωρίς εσένα, αγάπη.

Ιδιοφυία ο William Blake.

Μελετώ πώς είμαι ζωντανή.

Και τράπηκε σε άτακτη φυγή.

Επαναδιοργάνωση της δισκοθήκης.

Stanley Brinks. I'm no Jesus, i'd rather be eaten by hyenas.

Don't cry if i die, keep your head high.

Garden

Sophie Scholl

Σκέψεις μια μικροαστικής καρδιάς.


Απλώς δεν μπορώ να διαβάσω. Κατηφόρισα όλη τη πλατεία της Ροτόντας, όλη τη Ναυαρίνου, βγήκα στην παραλία, έτρεξα σπίτι ακούγοντας Floyd. Κάτι με ενοχλεί, κι όμως, κάτι μου δίνει ζωή. Ίσως το μήνυμα της Isha, ίσως το χαμόγελο της Νατάλια, ίσως οι μουσικές της Νίκης, δεν μπορώ να διαβάσω για τον Bukharin. Υπάρχει μια ανησυχία, ίσως κι ενόψει της ........ ........ Θέλω να πάψω να διαβάζω και να αρχίσω να χορεύω. Είμαι χαρούμενη - κι ας πλάνταξα χθες βράδυ στο κλάμα.

Η μεγαλύτερη μου θλίψη (πολλές θλίψεις, μετρήσιμο ουσιαστικό) με βρίσκει τέτοιες στιγμές που ξέρω πως δεν μπορώ να γράψω. Υπάρχει φυσικά αυτός ο διχασμός των εαυτών: της δημοσίευσης και της παραμονής στα φωτεινά σκοτάδια.

Νύχτα και νομίζω πως θα μπορούσα να γράψω ένα ερωτικό μυθιστόρημα. Εκτόνωση χρειάζεται. Χορός κι έρωτας. Και κάποια αστική φιλοσοφία αφού τα βουκολικά τοπία μάς εξόρισαν. Αυτοεξοριστήκαμε ίσως. Και περιοριστήκαμε σε λέξεις αστείες και μικρές.

Η πρωταγωνίστρια του ερωτικού μου μυθιστορήματος λέγεται Jane - από το Sweet Jane των V.U φυσικά. Μένει στο κέντρο της πόλης της και παίζει με τα τείχη της. Τα χτίζει τα γκρεμίζει κατά βούληση. Λένε πως ο Lou Reed δεν έγραψε το τραγούδι γι'αυτήν, όμως θα μπορούσε. Τραγουδά σε ένα τζαζ κλαμπ και -ποια πιο κοινή εικόνα- οι θαμώνες την εισπνέουν μέσα από καπνούς. Σήμερα έτυχε να τους καληνυχτίσει λιγάκι πιο -πώς να το πω- προσεχτικά κι επιμελημένα. Αφιέρωσε δυο κομμάτια και μοιράστηκε τρεις στίχους της. Άρεσαν στο κοινό, αν και δεν ήταν καλοί. Περιελάμβαναν πολλές βαριές λέξεις στη σειρά, έρωτας φως θάλασσα σε δυο σειρές και όλες ασχήμισαν. Το τσέλο μονάχα δυσανασχέτησε.

Το βράδυ της τόσο πολύκοσμο, και η νύχτα της διατέθηκε για συγγραφή στίχων. Ξανά, κλαψούριζε πάνω από χαρτιά με λέξεις όμορφες που κινδύνευαν. Κλαψούριζε και προσπαθούσε να μετρήσει τις αμέτρητες (μήπως άμετρες) θλίψεις της.

Κάπως θέλησα να φερθώ άσχημα στη Jane. Το μόνο κοινό μας σημείο είναι η πόλη και τα τείχη. Κυρίως η πόλη.

Bound for glory

I love what I know about passion
I love what I know about mercy
I love what I know about patience
I love what I know about soul
and I know you.

Ladies and gentlemen, we're floating in space.