Παρασκευή, 12 Νοεμβρίου 2010

The Vast Structure of Recollection

Τραγουδάρα ο τίτλος! Όπως είπα σε ένα φίλο, θα ήθελα να είναι το soundtrack της ζωής μου. Ρέντα κι όρεξη απόψε. Η μία ανάρτηση διαδέχεται την άλλη, κακογραμμένες όλες αλλά δοκιμάζω το νέο μου ύφος. Αυθόρμητα, ξεφορτώθηκα το κάπως πιο επιτυδευμένο στάιλ. Πολύ μ'αρέσει.

Τι διάολο είναι η μνήμη. Δεν ξέρω τι λένε, αλλά μου φαίνεται πως είναι κυρίως πίκρα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου